Luca Guadagnino'nun yönettiği 2018 yapımı Suspiria, Dario Argento'nun kült klasik filminin çarpıcı ve kişisel bir yeniden yorumlamasıdır. Film, 1977 Berlin'inde, Soğuk Savaş'ın gergin atmosferinde, dünyaca ünlü Markos Dans Akademisi'ne katılan Amerikalı genç dansçı Susie Bannion'un (Dakota Johnson) hikayesini anlatır. Akademi, sanatsal mükemmelliğin merkezi gibi görünse de, duvarlarının ardında karanlık, kadim ve ürkütücü bir gizem saklanmaktadır. Susie'nin yeteneği hızla parlamaya başlarken, başka bir dansçının, Patricia'nın (Chloë Grace Moretz) esrarengiz kayboluşu, okulun sırlarına dair ipuçlarını ortaya çıkarır. Bu sırlar, bir psikoterapist olan Dr. Josef Klemperer'ı (Tilda Swinton) da tehlikeli bir araştırmaya sürükler.

Performanslar oldukça güçlüdür. Dakota Johnson, masumiyet, kararlılık ve dönüşümü ustalıkla harmanlarken, Tilda Swinton (aynı zamanda yaşlı psikoterapist rolünde de oynayarak) olağanüstü bir çok yönlülük sergiler. Dans sahneleri, Thom Yorke'un hipnotik müziği eşliğinde, hem güzellik hem de rahatsız edici bir gerilim taşır. Film, sanat, güç, annelik ve kolektif suç gibi temaları, gotik bir gerilim ve doğaüstü korku dokusuyla işler.

Suspiria, geleneksel 'jump scare' korkularından ziyade, yavaş yavaş işleyen, atmosferik ve psikolojik bir gerilim sunar. Görsel estetiği, soğuk renk paleti ve klostrofobik mekanlarıyla izleyiciyi sürekli bir tedirginlik halinde tutar. Sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda tarihsel bir dönemin ve kadın dayanışması ile şiddetinin karmaşık bir alegorisidir. Sanat sineması ile korku türünü birleştiren, uzun süre akılda kalacak, cesur ve iddialı bir yapım arayanlar için Suspiria mutlaka izlenmesi gereken bir film deneyimidir.