Charlie Chaplin'in hem yönetmenliğini, senaryosunu, bestesini hem de başrolünü üstlendiği 1936 yapımı Modern Times, sessiz sinemanın son büyük anıtlarından biridir. Film, endüstriyel devrimin insan üzerindeki yabancılaştırıcı etkisini, fabrika bantlarının monotonluğunu ve Büyük Buhran'ın getirdiği ekonomik sıkıntıları, Chaplin'in ikonik karakteri 'Küçük Serseri' (The Tramp) üzerinden mizah dolu ve dokunaklı bir dille anlatır.

Chaplin'in olağanüstü fiziksel komedi performansı, fabrika sahnelerindeki mekanik hareketlerden, kaybolduğu bir makinenin dişlileri arasındaki büyüleyici sekansa kadar filmin belkemiğini oluşturur. Ancak Modern Times sadece bir komedi değil, aynı zamanda insani bir dramdır. Paulette Goddard'ın canlandırdığı, kaçak bir genç evsiz kadınla kurduğu saf ve koruyucu ilişki, filmin kalbine sıcaklık ve umut katar. İkili, toplumun kenarında, birbirlerine tutunarak ayakta kalmaya çalışır.

Film, teknolojinin insanı nasıl bir makine parçasına dönüştürdüğünü eleştirirken, bunu asla didaktik olmadan, evrensel ve zamanın ötesinde bir mizahla yapar. Chaplin'in kendi bestelediği 'Smile' temalı müzik, hikayenin duygusal derinliğini pekiştirir. Modern Times izlemek, sadece bir sinema klasiğini deneyimlemek değil, modern hayatın temel çelişkilerine dair hâlâ geçerli olan bir aynaya bakmaktır. Görsel şakaları, sosyal eleştirisi ve kalpten gelen hikayesiyle her kuşaktan izleyiciye hitap eden bu başyapıt, sinema tarihinde iz bırakmıştır ve mutlaka izlenmelidir.