Alice Rohrwacher'in yönettiği 2018 yapımı Happy as Lazzaro (Lazzaro felice), dram, fantastik ve gizem türlerini ustalıkla harmanlayan, İtalyan sinemasının unutulmaz filmlerinden biri. Hikaye, İtalya'nın kırsalında, tütün baronesi Marchesa Alfonsina de Luna tarafından sömürülen bir köy topluluğunda geçiyor. Sonsuz iyilik ve saflık timsali Lazzaro, bu düzenin merkezinde yer alır. Onun sınırsız iyi niyeti ve köylülerin çaresizliği, filmin ilk yarısında izleyiciyi derinden sarsan bir sosyal eleştiri sunar.

Filmin ikinci yarısı ise beklenmedik bir zaman atlamasıyla bambaşka bir boyuta geçer. Lazzaro'nun yolculuğu, modern dünyanın acımasız gerçekleriyle kesişir. Bu geçiş, filmin fantastik ve gizemli yönlerini öne çıkararak, izleyiciyi insan doğası, sömürü düzenlerinin evrimi ve zamana meydan okuyan masumiyet üzerine düşündürür. Adriano Tardiolo'nun ilk filmi olmasına rağmen sergilediği unutulmaz performans, Lazzaro karakterine adeta ruh üflüyor.

Happy as Lazzaro, sadece bir köylünün hikayesi değil, aynı zamanda modern kapitalizm, sınıf ayrımları ve insanlığın unuttuğu değerler üzerine şiirsel bir anlatı. Rohrwacher'in yönetmenliği, filme büyülü bir gerçekçilik havası katarken, görüntü yönetimi ve müzikler bu atmosferi destekliyor. 7.5 IMDb puanıyla da beğeni toplayan film, farklı bir sinema deneyimi arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt. Hem görsel şölen hem de derin felsefi alt metinler sunan Happy as Lazzaro, izleyiciyi uzun süre etkisi altında bırakacak türden.