Craig Zobel'in yönettiği 2012 yapımı Compliance, izleyiciyi rahatsız edici bir gerçeklikle yüzleştiren, psikolojik gerilim türünün çarpıcı bir örneğidir. Film, sıradan bir fast food restoranında geçen bir Cuma gününde, restoran yöneticisi Sandra'nın (Ann Dowd) telefonla arayan ve kendini polis memuru olarak tanıtan bir adamdan aldığı bir çağrıyla başlar. Arayan kişi, genç bir çalışan olan Becky'yi (Dreama Walker) bir müşteriden para çalmakla suçlar ve Sandra'dan, resmi bir soruşturma gelene kadar Becky'yi gözaltında tutmasını ister. Bu basit talimat, otoriteye boyun eğme ve itaat kavramlarının karanlık bir labirentine dönüşür.

Oyunculuk performansları, filmin etkisinin temel taşıdır. Ann Dowd, sıradan ve baskı altındaki yönetici Sandra'yı, içsel çatışmaları ve artan tedirginliğiyle inandırıcı bir şekilde canlandırır. Dreama Walker ise masumiyetini ve çaresizliğini giderek artan bir yoğunlukla aktarır. Pat Healy'nin seslendirdiği 'polis memuru' karakteri, manipülasyonun soğuk ve sinsi yüzünü temsil eder. Zobel'in yönetmenliği, klostrofobik restoran ortamında gerginliği adım adım artırmayı başarır; sade mekanlar ve doğal diyaloglar, olayların ürkütücü gerçekçiliğini pekiştirir.

Compliance, 'Milgram deneyi' gibi otoriteye itaat üzerine klasik psikolojik çalışmaları akla getirir ve izleyiciye 'Ben olsam ne yapardım?' sorusunu sordurur. Gerçek bir olaydan esinlenen hikayesi, toplumsal dinamikler, güven ve kurumsal hiyerarşinin bireyler üzerindeki beklenmedik etkilerini sorgulatır. Sadece 90 dakikalık süresi boyunca sizi içine çeken ve izledikten sonra uzun süre düşündüren bu film, geleneksel korku ögeleri olmadan derin bir psikolojik gerilim sunar. İnsan doğasının karanlık köşelerine cesurca ışık tutan Compliance, rahatsız edici ama mutlaka görülmesi gereken bir bağımsız sinema örneğidir.